Thursday, 20 February 2014

Tanpa Judul

Masa berlalu,
Seperti selalu.
Dia terus kelu,
Dan akhirnya bisu.
Lalu berputarlah memori,
Menjamah jiwa,
Yang akhirnya mewujud titipan aksara,
Membunuh kita mati kecewa.


0039,
Al-Jum`a : 20.Rabi al-Akhir 1435.

Bicara AKU pada AKU.

"Entahlah"

"tak tahu"

"malas nak pikiaq"

"Kalau cerita pun buat semak kepala hang, aku hat duk layan sorang sorang pun dah bertahun kecamuk. hang asyik ajak kongsi. Dah, toksah duk hingaq. Aku ok ja ni."

Alasan hang serupa,

serupa macam jawapan hang 2 tahun lalu.
Aku tahu, hang  rindu.
Hang masih sayang.
Dan perasaan benci yang wujud dalam diri hang tu sebenarnya cuma "topeng" untuk hang tipu orang sekeliling hang.
Aku ambil berat, sebab aku takmau hang sedih. Aku takmau hang rungsing. Aku takmau hang kecewa.
Masa mula mula aku kenai hang, hanglah manusia paling setan dengan gelak ketawa. Mengusik sana sini. Hang yang paling expert bab mengusik ni.

Tapi..
Sekarang dah berubah, hang banyak diam. Bercakap benda penting ja.
Dah takda gelak ketawa serupa setan tu.
Hang banyak duduk sorang sorang.
Medium laman sosial hang guna untuk cerita pada orang ramai hang gembira,
namun realitinya hang sunyi, sendiri.
Sampai bila hang nak macam ni?
Yang lepas biaq lah lepas.
kita tunggu ja hat baru bercambah balik.  naa? :)



P/S:

Ketahuilah, bahawa kita ini SATU.
Kau adalah AKU, dan AKU adalah KAU.